Czasem trudne wydarzenie kończy się, ale jego ślad pozostaje. Może to być strata, przemoc, wypadek, doświadczenie zagrożenia, trudne dzieciństwo albo inne wydarzenie, które nadal wpływa na Twoje emocje, ciało, relacje czy poczucie bezpieczeństwa.

Bywa, że z zewnątrz wszystko wygląda już „normalnie”, a wewnątrz nadal pojawia się napięcie, lęk, bezradność, złość albo poczucie, że trudno naprawdę odpocząć. Czasem wracają wspomnienia, obrazy lub emocje. Innym razem nie ma jednego wyraźnego wspomnienia, ale pojawia się poczucie odcięcia, ciągłej czujności albo trudność w zaufaniu sobie i innym.

Wtedy pomocna może być konsultacja psychotraumatologiczna.

To przestrzeń, w której możesz spokojnie przyjrzeć się temu, czego doświadczyłeś, i zobaczyć, jaki wpływ ma to na Twoje obecne życie. Nie chodzi o to, aby zmuszać się do ponownego przeżywania bolesnych wydarzeń. Ważniejsze jest zrozumienie własnych reakcji, odzyskiwanie poczucia bezpieczeństwa i stopniowe budowanie większego wpływu na to, co dzieje się w Tobie i wokół Ciebie.

Czasem dopiero w rozmowie z drugą osobą zaczynamy dostrzegać, że niektóre nasze reakcje mają swoją historię. To, co dziś wydaje się niezrozumiałe — silny lęk, wycofanie, trudność w stawianiu granic, napięcie w ciele czy nadmierna potrzeba kontroli — może być sposobem, w jaki organizm próbował kiedyś poradzić sobie z czymś trudnym.

W bezpiecznej relacji można zacząć porządkować doświadczenia, nazywać emocje, rozpoznawać własne potrzeby i odbudowywać zaufanie do siebie. W swoim tempie, bez presji i bez konieczności opowiadania wszystkiego od razu.

Celem nie jest wymazanie przeszłości. Jest nim raczej to, aby przeszłość coraz mniej decydowała o Twojej teraźniejszości — żebyś mógł odzyskiwać spokój, poczucie sprawczości i większą swobodę w budowaniu własnego życia.

At vero eos et accusam et justo duo dolores et ea rebum. Stet clita kasd gubergren, no sea takimata sanctus est Lorem ipsum dolor sit amet. Lorem ipsum dolor sit amet, consetetur sadipscing elitr, sed diam nonumy eirmod tempor invidunt ut labore.

Piter Bowman